çaresizseniz çare sizsiniz!!

ya bana biri yol göstersin doldum taştım artık.. bugün çok yazıyorum biliyorum ama bu blogu kimsenin görmediği fikride beni rahatlatıyor açıkcası istemiyorum kimsenin okumasını. aslında eleştirilmekten korkuyorum evet....belkide ben psikolojisi bozuk bir insanım diye düşünmüyor değilim bazen.... ben bitkinim, ne yapacağını bilmeyen oradan oraya savrulan ve hatta ilerideki hayatında keşkelere çok fazla yer vereceğinide bilen biriyim... bi mucize olsa hayatım tamamen değişse biri bişiler yada birşey bi sihirli deynek dokunsa bana değişse herşey ben bi sahnedeyim sanki gelen izleyiciler drama seyretmeye gelmiş oyunumu dramalaştırmam lazımmış gibi hissediyorum kendimi... gülemezmişim kural buymuş gibi geliyor.... çıkamıyorum o sahneden... tıkıldım o oyun bitmiyor o seyirci hiç alkışlayıp evlerine dağılmıyor sanki hiçde dağılmıcakmış gibi... ya bi yer de bi kurtuluş mutlaka olmalı bi yolu olmalı dimi.... vardır dimi bi yolu bir ışık ilerde bi yerde bi sihir hhı?? hani çare bizdik? hani insanoğlu isterse herşeyi yapardı? ha ni ? sonra bu gençler neden mutsuz ya nasıl gülelim? :(