aslında..
günlük tutmayı seviyorum ama yazdıkalrımın okunmasını sevmiyorum. yada yazılarımın türkçe imla kurallarına uyumlumu değilmi diye eleştirilmesindende hoşlanmıyorum.. yeni bişey buldum bundan sonra hissettiklerimi yaşadıklarımı buraya yazıcam ben..
mesela başlayım..
bugün nisan ayının 3 de 2 sinde bir pazar günü. sıkıcı hava bunaltıcı boğuk bulutlu ve salaş gri tonlu. tabi ben bu halide sevmiyorum içim boğuluyor cnaım sıkılıyor.. izmite gitmek istedim bian sevgilimi görmek kendimi kollarına atmak belki biraz moral olur die ama maç izlicekmiş napalım:S
bu hafta içi büyük annemi kaybettik.. en son ölümünden bir önceki gün atlayıp gitmiştik bursaya ve orda elini tutup sevmiştim ama insan hissediyor onun ölüme ne kadar yakın olduğunu aslında.. gözlerini kımıldatışı yüzünün rengi vs vs... benim sevdiğim beni sevdiğini çok yoğun hissettiğim yaşlı bir hatundu o.. onun gibi annelik duygusuna sahip bir insan daha gelmez bu dünyaya.. ah ananecim ah o 80 yaşına rağmen bana bile iş yaptırmaz her dondurma keyiflerimizden sonra bulaşıkları inatla sen yıkardın ya ben avluda otururken o günleri hiç unutmucam sakın üzülme.. beni bırakıp gittin belki bi çok şey bıraktın arkanda ama yorgun bedeninin yatağa hapsolmadığını ve çokçekmeden hayata gözlerini yumduğun için aslında azıcık seviniyorum biliyormusun? Belkide dedeme kavuştun şimdi birliktesiniz bizi görüyor izliyor ve bize gülümsüyorsunuz belkide bizimde gelmemizi beklemeye başladınız sonuçta hepimizin geliceği yer orası.. ne isterdim biliyormusun ???? eğer elindeyse benim dünyada hata yapmamı engelle olurmu? eğer bi hata yapıcağım işe girişiyorsam işlerimin ters gitmesini sağla:D biliorm çok hayalci bi istek oldu ama ben hep öyle düşünüyorum eğer çok istediim bişeyde sürekli terslik çıkıosa hayatını kaybetmiş bir yakınımın beni izlediğini ve hata yapmamam için bana uyarılar yaptığını düşünüorm komik aslında dimi:D neyse anane seni çok özlücem ve beni affet:( nolur affet beni hayatmda hata yada yanlışlar yaparken görme izleme yanımda olma ve yanıma gelme.. şimdi senin evin büyük bir boşluk oluşturdu yüreğimizde.. ardında bıraktığın kokun, en son sen çıktın o evden duvara astığın çerçeve, son kez çayını yudumladığın bardaktaki dudak izin herşeyinle iz bıraktın gönlümüzde evinde seni çok seviyorum umraım orda rahatsındır umarım pamuklara sarılmış bedenin yerinden hoşnuttur umarım o toprağın altında üşümüyorsundur bunları düşünmek beni yiyor bitiriyor o güzel yanaklarından o hamarat ellerinden öpüyorum..bilki ölmedin hala benimle yaşıyorsun seni çok seviyorum...:'(
